สวัสดีค่ะเพื่อนๆ...
มีใครเป็นเหมือนกันไหมคะ? พอเข้าสู่วัยกลางคน อยู่ดีๆ ก็รู้สึกว่าความตื่นเต้นในชีวิตมันหายไป เมื่อก่อนเคยชอบช้อปปิ้ง เคยชอบออกไปปาร์ตี้ หรือเคยเป็นสายลุยในที่ทำงาน แต่ตอนนี้แค่นึกว่าจะต้องแต่งหน้าออกจากบ้าน หรือต้องไปนั่งคุยกับคนเยอะๆ ก็รู้สึกเหนื่อยล้าไปหมดแล้ว
ทำไมผู้หญิงวัยเราถึงถึงมีอาการ "ไม่อยากทำอะไร"? ลองมาเช็กกันค่ะว่าตรงกับข้อไหนบ้าง
1. ภาวะ "แบกโลก" จนล้า
วัยกลางคนคือวัย Sandwich Generation ค่ะ เราอยู่ตรงกลางระหว่างการดูแลลูกที่กำลังโต กับพ่อแม่ที่กำลังแก่เฒ่า ไหนจะหน้าที่การงานที่อยู่ในระดับที่ต้องรับผิดชอบสูง
สาเหตุ : สมองเราถูกใช้ไปกับการแก้ปัญหาให้คนอื่นตลอด 24 ชั่วโมง จน "ถังพลังงาน" ของตัวเองหมดเกลี้ยงค่ะ
ผลคือ : พอกลับมาถึงบ้าน เราจึงไม่อยากตัดสินใจเรื่องอะไรอีกแม้แต่จะกินอะไร หรือดูซีรีส์เรื่องไหน
2. ฮอร์โมนเริ่มประท้วง
อันนี้คือปัจจัยทางกายภาพที่เลี่ยงไม่ได้ค่ะ ช่วงวัยทองตอนต้น หรือบางคนเริ่มตั้งแต่ 40+ ฮอร์โมนเอสโตรเจนจะเริ่มลดลง
อาการ : ทำให้นอนไม่หลับ หงุดหงิดง่าย และที่สำคัญคือ "ภาวะเฉื่อยชา" รู้สึกไม่อยากขยับตัว ไม่อยากออกกำลังกาย และหมดอารมณ์ทางเพศหรือความโรแมนติกไปดื้อๆ
3. ตกตะกอนชีวิตว่า "ความสงบ" คือลาภอันประเสริฐ
พอผ่านอะไรมาเยอะ เราเริ่มเห็นว่าสิ่งที่เคยไขว่คว้า เช่น ชื่อเสียง คำชม หรือสิ่งของนอกกาย มันไม่ได้ให้ความสุขยั่งยืน
อาการ : เราไม่อยาก "พิสูจน์ตัวเอง" กับใครแล้ว ไม่อยากออกไปแข่งขัน
ความสุขใหม่ : กลายเป็นการได้อยู่เงียบๆ อ่านหนังสือสักเล่ม ปลูกต้นไม้ หรือแค่นั่งมองท้องฟ้าเฉยๆ โดยไม่ต้องมีแพลนอะไรในหัว
4. เบื่อหน่ายสังคมที่ "ไม่จริงใจ"
วัยนี้เราจะเริ่ม "คัดกรอง" คนค่ะ เราไม่อยากเสียเวลาไปกับบทสนทนาที่ไร้สาระ หรือการปั้นหน้าเข้าหาสังคมที่ไม่ได้ทำให้ชีวิตดีขึ้น
อาการ : ใครชวนไปไหนก็มักจะปฏิเสธ เพราะรู้สึกว่าการอยู่บ้านคือการพักผ่อนที่แท้จริง
แล้วจะแก้ยังไงดี? หรือต้องแก้ไหม?
อนุญาตให้ตัวเอง "ขี้เกียจ" : ไม่จำเป็นต้องเป็นเก่งตลอดเวลาค่ะ วันไหนไม่อยากทำอะไร ก็แค่ "ไม่ทำ" ปล่อยให้บ้านรกบ้าง กินอาหารแช่แข็งบ้างก็ได้
ตรวจเช็คร่างกาย : บางทีอาจจะเป็นเรื่องของวิตามิน หรือไทรอยด์ที่ทำงานผิดปกติ การปรึกษาหมอช่วยได้เยอะค่ะ
หาความสุขเล็กๆ ที่ไม่ต้องพยายาม เช่น การใช้น้ำมันหอมระเหย การแช่เท้าด้วยน้ำอุ่น หรือการทาน "โสม" หรือสมุนไพรบำรุงเลือดลม เพื่อให้ร่างกายมีแรงฮึดขึ้นมาบ้าง
สรุป : การไม่อยากทำอะไรในวัยกลางคน บางครั้งไม่ใช่ความขี้เกียจ แต่มันคือการที่ร่างกายบอกให้เรา "หยุด" เพื่อทบทวนและซ่อมแซมตัวเองค่ะ
เพื่อนๆ วัยเดียวกันมีใครเป็นแบบนี้บ้างไหมคะ? มาแชร์กันได้นะว่าช่วงนี้ "ไม่อยากทำอะไรที่สุด" ส่วนทางนี้... ไม่อยากล้างจานค่ะ!
เมื่อถึงวัยหนึ่ง... ทำไมเราถึง "ไม่อยากทำอะไรเลย" แม้แต่สิ่งที่เคยชอบ?
มีใครเป็นเหมือนกันไหมคะ? พอเข้าสู่วัยกลางคน อยู่ดีๆ ก็รู้สึกว่าความตื่นเต้นในชีวิตมันหายไป เมื่อก่อนเคยชอบช้อปปิ้ง เคยชอบออกไปปาร์ตี้ หรือเคยเป็นสายลุยในที่ทำงาน แต่ตอนนี้แค่นึกว่าจะต้องแต่งหน้าออกจากบ้าน หรือต้องไปนั่งคุยกับคนเยอะๆ ก็รู้สึกเหนื่อยล้าไปหมดแล้ว
ทำไมผู้หญิงวัยเราถึงถึงมีอาการ "ไม่อยากทำอะไร"? ลองมาเช็กกันค่ะว่าตรงกับข้อไหนบ้าง
1. ภาวะ "แบกโลก" จนล้า
วัยกลางคนคือวัย Sandwich Generation ค่ะ เราอยู่ตรงกลางระหว่างการดูแลลูกที่กำลังโต กับพ่อแม่ที่กำลังแก่เฒ่า ไหนจะหน้าที่การงานที่อยู่ในระดับที่ต้องรับผิดชอบสูง
สาเหตุ : สมองเราถูกใช้ไปกับการแก้ปัญหาให้คนอื่นตลอด 24 ชั่วโมง จน "ถังพลังงาน" ของตัวเองหมดเกลี้ยงค่ะ
ผลคือ : พอกลับมาถึงบ้าน เราจึงไม่อยากตัดสินใจเรื่องอะไรอีกแม้แต่จะกินอะไร หรือดูซีรีส์เรื่องไหน
2. ฮอร์โมนเริ่มประท้วง
อันนี้คือปัจจัยทางกายภาพที่เลี่ยงไม่ได้ค่ะ ช่วงวัยทองตอนต้น หรือบางคนเริ่มตั้งแต่ 40+ ฮอร์โมนเอสโตรเจนจะเริ่มลดลง
อาการ : ทำให้นอนไม่หลับ หงุดหงิดง่าย และที่สำคัญคือ "ภาวะเฉื่อยชา" รู้สึกไม่อยากขยับตัว ไม่อยากออกกำลังกาย และหมดอารมณ์ทางเพศหรือความโรแมนติกไปดื้อๆ
3. ตกตะกอนชีวิตว่า "ความสงบ" คือลาภอันประเสริฐ
พอผ่านอะไรมาเยอะ เราเริ่มเห็นว่าสิ่งที่เคยไขว่คว้า เช่น ชื่อเสียง คำชม หรือสิ่งของนอกกาย มันไม่ได้ให้ความสุขยั่งยืน
อาการ : เราไม่อยาก "พิสูจน์ตัวเอง" กับใครแล้ว ไม่อยากออกไปแข่งขัน
ความสุขใหม่ : กลายเป็นการได้อยู่เงียบๆ อ่านหนังสือสักเล่ม ปลูกต้นไม้ หรือแค่นั่งมองท้องฟ้าเฉยๆ โดยไม่ต้องมีแพลนอะไรในหัว
4. เบื่อหน่ายสังคมที่ "ไม่จริงใจ"
วัยนี้เราจะเริ่ม "คัดกรอง" คนค่ะ เราไม่อยากเสียเวลาไปกับบทสนทนาที่ไร้สาระ หรือการปั้นหน้าเข้าหาสังคมที่ไม่ได้ทำให้ชีวิตดีขึ้น
อาการ : ใครชวนไปไหนก็มักจะปฏิเสธ เพราะรู้สึกว่าการอยู่บ้านคือการพักผ่อนที่แท้จริง
แล้วจะแก้ยังไงดี? หรือต้องแก้ไหม?
อนุญาตให้ตัวเอง "ขี้เกียจ" : ไม่จำเป็นต้องเป็นเก่งตลอดเวลาค่ะ วันไหนไม่อยากทำอะไร ก็แค่ "ไม่ทำ" ปล่อยให้บ้านรกบ้าง กินอาหารแช่แข็งบ้างก็ได้
ตรวจเช็คร่างกาย : บางทีอาจจะเป็นเรื่องของวิตามิน หรือไทรอยด์ที่ทำงานผิดปกติ การปรึกษาหมอช่วยได้เยอะค่ะ
หาความสุขเล็กๆ ที่ไม่ต้องพยายาม เช่น การใช้น้ำมันหอมระเหย การแช่เท้าด้วยน้ำอุ่น หรือการทาน "โสม" หรือสมุนไพรบำรุงเลือดลม เพื่อให้ร่างกายมีแรงฮึดขึ้นมาบ้าง
สรุป : การไม่อยากทำอะไรในวัยกลางคน บางครั้งไม่ใช่ความขี้เกียจ แต่มันคือการที่ร่างกายบอกให้เรา "หยุด" เพื่อทบทวนและซ่อมแซมตัวเองค่ะ
เพื่อนๆ วัยเดียวกันมีใครเป็นแบบนี้บ้างไหมคะ? มาแชร์กันได้นะว่าช่วงนี้ "ไม่อยากทำอะไรที่สุด" ส่วนทางนี้... ไม่อยากล้างจานค่ะ!